VERRASSEND

Straatlantaarns op hondenpoep

Hondenparken, kleine ruimtes waar mensen hun honden kunnen uitlaten, waren al langer een vertrouwd beeld. Net als hondenpoepmotors, scooters die zijn omgebouwd tot mobiele stofzuigers en die er ruimschoots hebben toe bijgedragen dat hondenpoep uit het Parijse straatbeeld is verdwenen. En nu zijn er dus ook de Park Sparks. In de parken van Cambridge, Massachusetts, staan twee groengeschilderde reservoirs waarin hondenuitwerpselen worden verzameld. Ze zijn echter veel meer dan een opslagplaats, want ze hebben de bijzonderheid dat ze de hondendrollen afbreken om ze vervolgens om te zetten in methaangas. In een tweede fase wordt dat methaangas ter plaatse gestockeerd om de openbare verlichting in de buurt van de reservoirs van de nodige energie te voorzien. Het idee werd bedacht door de kunstenaar Matthew Mazzotta, die voor de ontwikkeling van zijn uitvinding nauw samenwerkte met een wetenschappelijke board. Het project heeft dus een uitgesproken artistieke dimensie, maar is geïnspireerd op niet-artistieke systemen die reeds in India werden ontwikkeld om afgelegen dorpen en gemeenschappen van gas en elektriciteit te voorzien. De reservoirs staan er dus niet alleen om de openbare ruimte te versieren, het zijn heuse installaties die zowel de openbare netheid garanderen als de nuttige toepassing van afvalstoffen als duurzame energie.

http://parksparkproject.com/home.html

Gebouwen verwarmen met menselijke warmte: ook Parijs doet het

Enkele maanden geleden ontwikkelde Stockholm een installatie die de warmte van de pendelaars in het station recupereert om ze opnieuw te injecteren in een nabijgelegen gebouw. Vandaag pakt ook Parijs uit met een project voor de nuttige toepassing van menselijke warmte in de metro.

Met een constante temperatuur tussen 36 en 37 °C, is het menselijk lichaam een warmtebron zonder het zelf te beseffen. Op zoek naar steeds diffusere warmtebronnen, koesteren verschillende duurzame vastgoedontwikkelaars de ambitie om warmtecalorieën nuttig toe te passen door ze te recupereren. In Stockholm werd het principe al met succes toegepast op de pendelaars in het station: hun warmte wordt gerecupereerd voor de verwarming van een gebouw in de buurt. In Parijs werd het idee weerhouden om een gebouw met sociale woningen te verwarmen. Het systeem werkt dit keer niet met de warmte die wordt opgewekt in een station en door de pendelaars, maar met de calorieën die uitgaan van de fysieke mechanismen die zijn verbonden aan een metrostation (bijvoorbeeld de frictie en wrijving van de remmen). De warmte wordt gerecupereerd door een netwerk dat ze doorstuurt naar een gebouw met 17 sociale woningen. Het verbruik per m² zou zo worden teruggebracht tot 71,8 kWh, dus lager dan de 80 kWh die zijn opgelegd door het klimaatplan van de stad.

http://parishabitatoph.fr